Συνέντευξη με τους I See Zero (Part 1)

Έπειτα από μια τρελή βραδιά γεμάτη μουσικές, σε μια γωνία στη πλατεία του Ηρακλείου καταφέραμε να πάρουμε συνέντευξη από ένα νέο ανερχόμενο συγκρότημα, τους I See Zero. Πάμε λοιπόν να ρίξουμε μια ματιά στο μελωδικό  μικρόκοσμο του Ελληνο-Ιρλανδού frontman Πάνου Καρκαλά (φωνητικά, κιθάρα) του Vee-Kappa(a.k.a Βαγγέλης Κουτσούμπας) (κιθάρα), του Τάσου Τσολακίδη (κρουστά) και του Δημήτρη Ρόδη(μπάσο).

Από πού βγαίνει το όνομά σας?

Πάνος: Το I See Zero βγαίνει από το δωμάτιό μου. Δηλαδή, δικές μου ιδέες που είχα, μια ακουστική κιθάρα, τις έγραψα όλες με τη βοήθεια ενός προγράμματος στον υπολογιστήκαι έπειτα βρέθηκα με τον Alfons Peeters παλιός ντράμερ, και με βοήθησε να μετατρέψω τις ιδέες αυτές σε πραγματικότητα.

Ωραία. Θέλουμε τώρα να μας πείτε ποια είναι τα ποιο γνωστά σας κομμάτια και ποιο ήταν το ερέθισμα που σας δόθηκε για να τα γράψετε?

V.K.: Τα ποιο γνωστά κομμάτια που μπορείς να βρεις από εμας είναι το Foreplay και το Animals Apart το τελευταίο έχει κάνει πάταγο στο youtube

Πάνος: Και το Foreplay!

V.K.: Ναι και το Foreplay του οποίου η μόνη έκδοση που υπάρχει είναι αυτή που έχει φτιάξει ο Πάνος με ένα video.

Πες μας λίγα πράγματα για το video.

Πάνος: Το video είναι ένα κολάζ στιγμών που κατέγραψα με μια κάμερα κατά τη διάρκεια των ηχογραφήσεων στο studio αλλά και έξω από αυτό. Μετά, έκατσα δύο- τρία βράδια τα κόλλησα όλα μαζί και είχα αυτό το αποτέλεσμα.

Μάλιστα. Για την ιστορία τώρα, Πάνο πες μας πως βρέθηκες με τα παιδιά εδώ στην Ελλάδα?

Πάνος: Λοιπόν, με το πρώτο άτομο που βρέθηκα ήταν ο Δημήτρης (Ρόδης) εδώ στη πλατεία. Έπαιζα κιθάρα μόνος μου και μου πρότεινε να ανοίξω ένα από τα live του. Δέχτηκα, άνοιξα τη συναυλία του και εντωμεταξύ κάναμε και παρέα. Μετά έφυγα για Ιρλανδία και όταν γύρισα τον συνάντησα πάλι μαζί με το Βαγγέλη, που μέχρι τότε δεν τον γνώριζα. Το θυμάσαι εκείνο το βράδυ?

V.K.: Τι γέλιο είχαμε ρίξει εκείνο το βράδυ? Πραγματικά. Και είχαμε κολλήσει αμέσως! Φαντάσου, ερχόμασταν με το Δημήτρη πλατεία εκείνο το βράδυ (είχαμε να εμφανιστούμε πολύ καιρό Ηράκλειο) και λέγαμε «Λες να είναι και ο Πάνος εκεί?». Εκείνο το βράδυ ο Πάνος μου είχε δώσει ένα ραβασάκι, ένα χαρτάκι με το myspace του που είχε τη δουλειά του. (www.myspace.com/panagiotiskarkalas)

Πάνος: Έχω ακόμη το δικό σου! Το έχω ακόμα.

V.K.: Ναι? Μου είχε δώσει λοιπόν το χαρτάκι αυτό (το έχω χάσει τώρα). Αραιά και που συναντιόμασταν με το Πάνο αλλά η κάθε φορά ήταν απίθανη, περνούσαμε πάρα πολύ ωραία. Δεν ξέρω, ένοιωθα ότι μ’ αυτό τον άνθρωπο θα κάνω καλή παρέα. Μου δίνει λοιπόν αυτό το ραβασάκι τότε και έχει περάσει πολύς καιρός. Σε κάποια φάση λοιπόν, καθόμασταν με το Δημήτρη σε ένα internet-café και λέω να ακούσουμε τη δουλειά που έχει γράψει ο Πάνος, φυσικά μας άρεσε πάρα πολύ και σκεφτήκαμε να κάνουμε μια συνεργασία, κάτι, γιατί τότε είχαμε και το άλλο συγκρότημα.

Δηλαδή Βαγγέλη πριν τους I See Zero είχες ξεχωριστή μπάντα?

V.K.: Είχα αρκετά πράγματα ξεχωριστά π.χ. η μπάντα που ανέφερε ο Πάνος ότι άνοιξε τη συναυλία τους, αργότερα μπήκα σ’ αυτούς και παίζαμε τα πάντα. Δηλαδή ό,τι ζητούσαν. Είτε ελληνικά είτε heavy metal είτε blues, οτιδήποτε. Δεν ήταν κάτι σταθερό. Αργότερα καθήσαμε με τα παιδιά φτιάξαμε με τα παιδιά αυτό το heavy metal project (TriggerR) και παράλληλα έγραφα κι εγώ τα δικά μου.

Ο καθένας ξεχωριστά τώρα. Ποια ήταν η έμπνευσή σας για να ασχοληθείτε με τη μουσική?

Πάνος: Η δική μου έμπνευση όσο περίεργη κι αν ακούγεται είναι η εξής. Είχα πάρει τότε, ήμουν 13-14 χρονών το  Nevermind από Nirvana, άκουγα τις κιθάρες, μελωδίες και γούσταρα πολύ. Κόντευαν τα Χριστούγεννα τότε, οπότε και με ρώτησε η μητέρα μου τι δώρο ήθελα. Μια κιθάρα θέλω, μια κιθάρα είπα. Μου έκαναν το δώρο που ήθελα λοιπόν και από εκεί ξεκίνησα. Βέβαια μετά από λίγο το παράτησα γιατί μου φαινόταν περίπλοκο στα δάχτυλα κλπ αλλά μετά ξανάρχισα έμαθα τα βασικά και από ‘κει και πέρα κόλλησε η ζωή μου.

V.K.: Εγώ έχω πονεμένη ιστορία. Να έχει και μελόδραμα soundtrack από Godfather (γέλια γέλια γέλια). Ήμουν τεσσάρων νομίζω και ήρθε ο πατέρας μου ένα βράδυ, βρισκόταν σε διάσταση τότε με τη μητέρα μου, ήταν Παραμονή Πρωτοχρονιάς και μας έφερε δώρα. Το δικό μου δώρο ήταν ένα μικρό keyboard. Δεν καταλαβαίναμε πολλά εκείνη την εποχή, ούτε εγώ ούτε και η αδερφή μου. Βέβαια η Μελίνα ήταν τότε ενός έτους (Η Μελίνα Κουτσούμπα έχει συμμετάσχει σε ένα cover  των I See Zero για το Animals Apart κάνοντας φωνητικά στο unplugged version του.). Από τότε λοιπόν που πήρα αυτό το keyboard στα χέρια μου άρχισα να ασχολούμαι, μπαίνοντας στον κόσμο της μουσικής έτσι. Καιρό μετά μάζεψα λεφτά από κάτι κάλαντα και αγόρασα ένα μεγαλύτερο keyboard αλλά γενικά μέχρι τότε δεν είχα ασχοληθεί καθόλου με τη κιθάρα.

Τι σημαίνει η μουσική για τον καθέναν σας?

Πάνος: Μουσική σημαίνει για εμένα προσωπικά, καθημερινότητα.  Γενικά στη ζωή χωρίς μουσική δεν υπάρχει εξέλιξη. Όπου και να περπατήσεις ακούς μουσική, οπουδήποτε, ακόμη και σε ανελκυστήρα να μπεις θα υπάρχει μουσική. Γενικότερα αυτό έχει γίνει η καθημερινή μου ζωή στο δρόμο. Το κάνω και επειδή μ’ αρέσει, σαν χόμπι αλλά και επειδή το χρειάζομαι. Η αλήθεια είναι ότι τα μαγαζιά, τα περισσότερα τουλάχιστον, σε εκμεταλλεύονται. Αυτό που έχω αντιληφθεί εδώ στην Ελλάδα είναι ότι δεν προωθούνε τους νέους μουσικούς εκτός κι αν παίζεις κάτι γνωστό για δύο ώρες παραδείγματος χάριν τότε όλα είναι μια χαρά αλλά αν θες να παρουσιάσεις τη δική σου δουλειά βρίσκεις μια ιδιαίτερα αρνητική στάση.

V.K.: Μουσική για μένα είναι κάτι το τελείως αναπόφευκτο. Όπως όταν αναπτυχθεί η ζωή που έχει νοημοσύνη και αρχίσει και αντιλαμβάνεται τι υπάρχει γύρω από αυτό, καταλαβαίνει την αρμονία. Είναι κάτι αρχέγονο (σου λέω τη φιλοσοφία μου τώρα) είναι μια αρμονία, όταν παίζεις μουσική και δεν ταιριάξεις τις σωστές νότες, αν δεν βγει η σωστή αρμονική αλυσίδα θα βγει κάτι άλλο, που δεν θα  ακούγεται ωραία στο αυτί. Όπως το ίδιο ισχύει και για τα χρώματα, που είναι απόλυτο φυσικό, κάποια χρώματα έχουν αρμονία μεταξύ τους αν τα ταιριάξεις σωστά. Ακόμη και τα χρώματα που συνδέονται και βγάζουν κάτι άλλο. Κόκκινο με μπλε βγαίνει το μωβ. Κόκκινο με μπλε και μωβ μαζί κάνουν μια αρμονία. Έτσι είναι και η μουσική για μένα.

Μιας και έχουμε πιάσει τις ξεχωριστές ερωτήσεις, πείτε μου τι σας κάνει να συνθέσετε, να δημιουργήσετε ένα κομμάτι?

V.K.: Το αλκοόλ.

Το αλκοόλ? (γέλια)

Πάνος: Όχι μόνο το αλκοόλ. Γενικά να νοιώθουμε ωραία. Καταστάσεις που συναντάμε όχι μόνο στους εαυτούς μας αλλά και σε όσους βρίσκονται γύρω μας.

Δηλαδή θα μπορούσε να πει κανείς ότι ‘κλέβετε’ ιστορίες?

Πάνος: Όχι, όχι. Φτιάχνεις κάτι δικό σου.

V.K.: Απλά επηρεάζεσαι.

Πάνος: Δεν κλέβεις φτιάχνεις αυτό που νοιώθεις ή μάλλον μιλάς γι’ αυτό που νοιώθεις. Έχουμε ηχογραφήσει ένα κομμάτι τώρα το οποίο βασίζεται στη πλατεία που μιλάμε τώρα. Πράγματα που έχουμε ζήσει, τα έχουμε βάλει σε ένα κομμάτι μέσα. Γράφουμε για την καθημερινότητα, μπορεί να είναι μια ιστορία του Βαγγέλη, δικιά μου ή δικιά σου ή της Elle.

V.K.: Το κάθε κομμάτι έχει το δικό του χαρακτήρα.